Saeid Sadeghi – Een visionair op het gebied van muziekinstrumentinnovatie
Saeid Sadeghi werd geboren op 1 maart 1971 in een klein stadje tussen twee grote steden. Al op jonge leeftijd toonde hij een diepe nieuwsgierigheid naar muziek en ambacht. Zijn reis begon met een interesse in theater en westerse muziekinstrumenten, met name het klavier. Alles veranderde echter toen hij in aanraking kwam met traditionele instrumenten – in het bijzonder de santur . Deze ontdekking ontketende een passie die zijn hele carrière zou vormgeven.
Zonder formele begeleiding begon Sadeghi aan een zelfstudietraject. Door jarenlange toewijding bereikte hij een niveau van meesterschap dat zelfs doorgewinterde muzikanten bewonderd werd. Toen hij 25 was, werden zijn vaardigheden en vakmanschap alom erkend.
Innovaties in traditionele instrumenten
Sadeghi was nooit iemand die de gebaande paden volgde. In plaats daarvan streefde hij er voortdurend naar om traditionele instrumenten opnieuw uit te vinden en te verbeteren . Zijn reis in de wereld van instrumentontwerp begon in 2001 toen hij samenwerkte met muzikanten en ambachtslieden om de glasvezel tar te ontwikkelen . In tegenstelling tot de traditionele houten versie had deze tar een lichtgewicht glasvezel body , wat resulteerde in een uniek geluid dat een nieuwe generatie muzikanten aansprak.
Zijn creativiteit hield daar niet op. In 2004 introduceerde hij de gestreepte tar , een visueel opvallend instrument dat elegantie combineerde met een uitzonderlijke klankhelderheid. Dit meesterwerk was een bewijs van zijn precisie en artistieke visie.
Vervolgens kwam in 2007 de tweezijdige santur op de markt – een baanbrekend ontwerp waarmee muzikanten elke kant van het instrument anders konden stemmen. Deze innovatie vergrootte het bereik en de veelzijdigheid van het instrument, waardoor muzikanten moeiteloos tussen verschillende toonladders konden wisselen.
In 2009 introduceerde Sadeghi de elektrische santur , ontworpen voor het moderne leven. Met een vrijwel geruisloze geluidsproductie en de mogelijkheid om een hoofdtelefoon aan te sluiten, was dit instrument perfect om in kleine appartementen te oefenen zonder de buren te storen.
Hij was niet iemand die het bij één innovatie liet, en ontwikkelde later de Flexi Santur , ook wel bekend als de Glazen Santur . Dit instrument behield de essentie van een traditionele santur, maar bood een zachter, meer gecontroleerd geluid. De unieke materiaalsamenstelling zorgde voor een verfijnde en etherische klank, waardoor het zeer gewild was bij muzikanten die op zoek waren naar iets anders.
Samenwerkingen met meesters
In 2003 had Sadeghi de eer om samen te werken met de legendarische meester Ebrahim Ghanbari Mehr . Tijdens hun samenwerking hielp hij een van Ghanbari Mehrs ontwerpen tot leven te brengen: een prachtige santur, vervaardigd uit walnotenhout. Deze ervaring versterkte Sadeghi's reputatie als een gedurfde en innovatieve instrumentenmaker. Zijn vermogen om de ideeën van grote meesters in de praktijk te brengen, onderscheidde hem in de wereld van muzikaal vakmanschap.
Geavanceerde slaginstrumenten
Sadeghi's innovaties beperkten zich niet tot snaarinstrumenten. In 2003 richtte hij zijn aandacht op percussie en was hij een pionier in de ontwikkeling van de tombak van glasvezel . Deze trommel was lichter en beter bestand tegen vochtigheid, waardoor hij een favoriet werd onder muzikanten die vaak in verschillende klimaten optraden.
Vier jaar later, in 2008, onthulde hij de elektrische tombak , een revolutionair percussie-instrument ontworpen voor omgevingen met een hoge luchtvochtigheid. Uitgerust met een ingebouwd verwarmingselement, zorgde deze tonbak ervoor dat het drumvel perfect gestemd bleef, waardoor het veelvoorkomende probleem van toonhoogteschommelingen als gevolg van weersveranderingen werd geëlimineerd.
Inzicht in het Santur-keurmerk en de impact ervan op de kwaliteit.
De grote betrokkenheid van Saeid Sadeghi bij het vervaardigen van santurs heeft vanzelfsprekend geleid tot vragen over het santurzegel (mohr) – een keurmerk dat de kwaliteit en authenticiteit van een santur aangeeft. Veel kopers komen santurs met één zegel (yek mehr) en santurs met twee zegels (do mohr) tegen , wat tot verwarring kan leiden, vooral gezien de prijsverschillen.
Wat is het Santur-zegel?
Traditioneel vereist het maken van santurs uitzonderlijke vaardigheid, en de klank van elk instrument varieert, zelfs tussen exemplaren die door dezelfde ambachtsman zijn vervaardigd. Na verloop van tijd hadden makers een manier nodig om hun beste werk te onderscheiden. Het zegel werd een symbool van vakmanschapsgoedkeuring , waarbij makers hun instrumenten stempelden op basis van hun persoonlijke tevredenheid met het eindproduct.
Als een santur voldeed aan de basiskwaliteitseisen, kreeg hij één zegel . Als het instrument uitblonk in vakmanschap, klankbalans en precisie, verdiende het twee zegels . De zeldzaamste en beste santurs kregen soms drie zegels , hoewel dit ongebruikelijk is.
Wanneer is het Santur-zegel ontstaan?
In het verleden vernietigden sommige meesterbouwers elk instrument dat niet aan hun hoge eisen voldeed. Dit leidde echter tot financieel verlies. Om dit op te lossen, introduceerden ze het zegelsysteem: in plaats van instrumenten weg te gooien, categoriseerden ze ze op kwaliteit en bepaalden ze de prijs dienovereenkomstig.
Dit systeem wordt tot op de dag van vandaag nog steeds gebruikt door gerenommeerde santurbouwers en helpt muzikanten onderscheid te maken tussen verschillende niveaus van vakmanschap.
Belangrijkste verschillen tussen Santurs met één zegel en Santurs met twee zegels
Het afdichtingssysteem bepaalt niet de absolute kwaliteit ; de persoonlijke voorkeur van een muzikant en de klank van het instrument blijven de ware maatstaven. Er zijn echter wel enkele algemene verschillen:
- Grootte en afmetingen Santurs met twee zegels zijn vaak iets groter en bieden daardoor meer resonantie en projectie.
- Materiaal- en bouwkwaliteit Santurs van hogere kwaliteit worden met meer precisie vervaardigd, met zorgvuldig geselecteerd hout en verfijndere constructiemethoden.
- Heldere en aanhoudende klank Santurs met twee zegels hebben doorgaans een betere klankbalans, wat resulteert in een verfijnder en gelijkmatiger geluid.
Is het keurmerk belangrijk bij de aankoop van een Santur?
Voor beginners hoeft het aantal zegels niet de belangrijkste factor te zijn . Factoren zoals de kwaliteit van het hout, de stemstabiliteit en de algehele klank zouden prioriteit moeten hebben. Een goed gemaakte santur met één zegel kan een uitstekende keuze zijn voor een leerling, terwijl professionals de fijnere kwaliteiten van een instrument met twee of drie zegels wellicht meer waarderen.
Waar bevindt zich het Santur-zegel?
De plaatsing van het zegel verschilt per maker. Sommige ambachtslieden stempelen het zegel op de klankkast, terwijl anderen het in het frame van het instrument graveren. Sommigen gebruiken zelfs hun naam in plaats van een zegel om hun werk te personaliseren.
Een erfenis van innovatie
Sadeghi heeft door decennialange toewijding bewezen dat traditie en innovatie hand in hand kunnen gaan, en heeft daarmee de weg vrijgemaakt voor toekomstige generaties muzikanten om nieuwe sonische mogelijkheden te verkennen.
Ontdek hier onze Santur-collectie
Daniel Karni
Multi-instrumentalist, oedliefhebber en expert in Arabische en Turkse muziekinstrumenten. Oprichter van Ethnic Musical, een bedrijf dat sinds 2009 samenwerkt met instrumentenbouwers in Turkije, Armenië en daarbuiten om hoogwaardige handgemaakte Turkse en Arabische muziekinstrumenten te vervaardigen.